Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Αυτοσυντήρηση

Στέλιος Παπαντωνίου
Αυτοσυντήρηση

Σε μια σταγόνα ανέμου καθρεφτίζεις τα μαλλιά σου
Σγουρά θαλασσινά
Κάτω από τον άι Επίκτητο
Ν΄ ανεβαίνουν την οροσειρά της Κερύνειας
Με τα χωριά να τιτιβίζουν
Τραγούδια χαράς αλλοτινής.

Όσοι κρατούν σβηστήρια
Χάνονται μ’ αυτά
Όσοι αναγράφουν με θεληματικό πηγούνι
Στις κώχες των νεκροταφείων
Τα γεγονότα των προϊστορικών χρόνων
Εγγράφουν στις κυψέλες μας
Μια γιγάντια θέληση.

Θα επιβιώσουμε γιατί πολύ αίμα χύθηκε για μας
Πολλές καρδιές λαχτάρησαν μπροστά στην αγχόνη
Γιατί πολλά κοτρόνια στον Πενταδάχτυλο
Ρίγησαν περήφανα
Κι οι σπηλιές του Τροόδους
Διαφύλαξαν τα φτωχικά μας βέλη.

Θα επιβιώσουμε γιατί το διαπίστωσαν
Οι καρδιογράφοι, οι καρδιολόγοι
Σοφοί της αρχαιότητας
Που’ γραφαν στα κοχύλια της θάλασσας
Suum esse conservare
Το τηρείν αυτόν εαυτόν

Πρώτος νόμος της Ανάγκης.