ψυχολόγοι κοινωνιολόγοι

 

Προ τεσσαρακονταετίας στο γυμνάσιο Αθηένου ήλθε ομάδα ψυχολόγων – κοινωνιολόγων να μελετήσει την κοινότητα γιατί δεν είχαν ψυχολογικά προβλήματα τα παιδιά και ελάχιστοι ή σχεδόν κανένας δεν κατέφευγε σε υπηρεσίες συμβούλων ψυχολόγων. Τι συνέβαινε;

Το αποτέλεσμα των ερευνών τους ήταν πως όλοι δούλευαν σωστά, η οικογένεια, το σχολείο, οι δάσκαλοι της κοινότητας, οι ιερείς, καθένας τη δουλειά του και το πόστο του, μικρή κοινωνία, έλεγχαν και ελέγχονταν οι πάντες από τους πάντες.

Οπότε γιατί μας παραξενεύουν τα σημερινά φαινόμενα, αφού οι μαθητές δέρνουν τους δασκάλους και οι γονείς βρίζουν τους ιερείς;                                                         Έκαστος εφ΄ω ετάχθη.

εγεννήθη ημίν

 εγεννήθη ημίν

Έγεννήθη ημίν μέγας, τρέμε Παπαδιαμάντη, σίγα Βιζυηνέ, ήλθε το νέον αίμα να γεμίσει τις σελίδες με την τεχνολογική του γνώση, ερρέτωσαν οι πολίχνες της Σκιάθου, βοσκοί τε και ψαράδες, η νέα λογοτεχνία ανέτειλε, κι όποιος κρατήσει ύστερα από τόση και τέτοια υποδοχή. Η μια δηλώνει ποιήτρια, ο άλλος κριτικός λογοτεχνίας, λογοτέχνης και λογοτέχνις, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης αυτών.

Γέρε χρόνε μη φύγεις, γιατί εσύ θα αποδείξεις του λόγου των το ασφαλές.

«Είσαι ό τι δηλώσεις» κατά τα ειωθότα.

εξεταστικά

 

εξεταστικά

Τώρα που τέλειωσε η εγγονή τις παγκύπριες εξετάσεις και πέρασε τα όσα οι μαθητές και μαθήτριες βάσανα, είπα να θυμηθώ κι εγώ της εποχής μου, αξέχαστες, η πρώτη όταν για πρώτη φορά πήγα Δημοτικό και μπορούσα να «πηδήξω τάξη» κατά τα λεγόμενα, να γραφτώ στη Δευτέρα, φτάνει να περνούσα τις προφορικές εξετάσεις με διευθυντή τότε τον κύριο Χαραλαμπίδη. Ανοίγει το αναγνωστικό, «Μηλίτσα που σαι στον γκρεμό τα μήλα φορτωμένη», το ήξερα απ’ έξω, πέρασα.

Το 56- 57 καιρό του αγώνα, τα σχολεία κλειστά, πηγαίναμε με τα ποδήλατα στα σπίτια των καθηγητών μας, το κρυφό σκολειό να πούμε, τελειώνει ο χρόνος και καθόμαστε εξετάσεις, ήταν το σπίτι του Σεβέρη τεράστιο, συμμαθητής μας ο υιός, μια τεράστια σκάλα, καθίσαμε στα σκαλοπάτια να γράψουμε Γεωγραφία, τι είναι η Θήρα κι η θύρα και άντε να τα ξεχωρίσεις. Αφού μαθήματα δεν κάναμε δεν τολμούσαν και να μας κόψουν.

Πανεπιστήμιο μπαίναμε χωρίς εξετάσεις, οι εξ Ελλάδας έδιναν και έρχονταν πανέτοιμοι, σιγά σιγά όμως εμείς αναπτύσσαμε, εκείνοι κουρασμένοι, να κάτσω κοντά σου κύπριε, εσείς είστε μελετημένοι, ο Τωμαδάκης έκοβε μόνο που δεν ήξερες να χρησιμοποιήσεις τη βαρεία, στα κοντάκια όμως, δουλειά μου, καλά πέρασα, έστω και προφορικά μια χρονιά, τα άλλα όμως προφορικά ήταν με τον Ζώρα Νέα Ελληνικά, και να είναι ανοικτή η αίθουσα, να μπαινοβγαίνουν φοιτητές, να παρακολουθούν, - λέγε για τον Γρυπάρη, «Καλώς να ρθει σαν έρθει η στερνή μου ώρα», στο Παγκύπριο τότε ο Σπυριδάκις έφερε το Θάνο Σακέττα ηθοποιό και σκηνοθέτη να μας διδάξει ορθοφωνία, το ποίημα απ’ έξω το ξέραμε, περάσαμε και Ζώρα. Το χειρότερο με τον Απόστολο Δασκαλάκη, έρχεται στο αμφιθέατρο, φέρτε μου ένα βιβλίο, ανοίγει κάπου εκεί στο τέλος, εισαγωγές και εξαγωγές της Ελλάδος κατά την επανάσταση του 21, αλληλοκοιταχτήκαμε με τον Πολεμιδιώτη, κατεβαίνουμε ωραία ωραία, παραδίδουμε λευκή και πάμε για άλλη περίοδο. Ο άλλος, ούτε μας έκαμε μάθημα αλλά μας εξέταζε μαζί με άλλους τρεις αρχαία ελληνικά, -φιλόλογοι δεν είμαστε; Τα κείμενα τι τα θέλουμε! Τι ξέρεις απ’ έξω από τον Θουκυδίδη, όποιο όνομα του κατέβαινε, κι εμείς απ’ έξω… αλλά τ’ αγαπήσαμε!

Ω Μνημοσύνη κάτελθε.

χαλια

 χαλια

Στο τέλος μας τραβούν τα χάλια μας και μιλούμε για τα χάλια μας, από τότε που εμφανίστηκε στην πολιτική ζωή του τόπου, άνους μηχανοποιημένος και κενός, τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας, τι πράμα και τούτο, κι όχι μόνο τον στέλλουμε να μας εκπροσωπήσει στην Ευρώπη, τον βλέπουμε και αρχηγό κόμματος, και με βουλευτές στη βουλή και να μετέχει του εθνικού συμβουλίου, λεγόμενου, γιατί άλλοι το ονόμασαν κάποτε και γουμά, αλλά μια σοβαρότητα ακόμα επιμένουμε να καρτερούμε από τις κορυφές του μικρού και διχοτομημένου νησιού, όταν συγκεντρώνονται να συζητήσουν για το εθνικό μας θέμα, ή για το θέμα ζωής και θανάτου της κρατικής μας οντότητας, μοναδική την έχουμε, σ’ αυτήν στηριζόμαστε κι αλοίμονο στους κομματάρχες και στην πολιτική ζωή του τόπου αν περιμένουμε πότε θα μελετήσουν οι νεοφανείς και κενοφθόγγοι κήρυκες το κυπριακό και πότε θα σχηματίσουν γνώμη για τα δέοντα γενέσθαι. Εφάν μας οι Τούρτζιοι!

 ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΓΕΡΗΜΑ

Κανονικά, ύστερα από τις κραυγές του Ερντογάν και τις μαγείες του εδώ υποκλινομένου του πρέπει να κλειδοστομιάζουμε, να φοβόμαστε να εκφραστούμε, μην πούμε ή προ πάντων μην κάνουμε κάτι που θα εξοργίσει τον σουλτάνα και τη σουλτανίνα του, κι έτσι να μετρούμε την ανελευθερία ή την ραγιαδοσύνη μας. Κατά τα άλλα θα αφήσουμε στον Θουκυδίδη το εύδαιμον το ελεύθερον το δε ελεύθερον το εύψυχον, γιατί κανένα από αυτά δεν έχουμε να επιδείξουμε.

Κανένας δεν θα μας βοηθήσει αν υποστούμε επίθεση, και είναι να απορεί κανείς πώς ακόμα βρίσκονται ανδρείοι να παραμένουν σ’ αυτό τον τόπο και να θέλουν να δημιουργήσουν. Παράξενα πράγματα! Μάλλον πολλή πίστη θα έχουμε στον Θεό ή αφηνόμαστε στο έλεός του! Είμαστε μόνοι και αβοήθητοι σε περίπτωση ανάγκης. Αυτό ήταν το συμπέρασμα της χθεσινής μου ανάρτησης, που μιλούσε για ελπιδοφόρα μηνύματα, αλλά φαίνεται δεν έλαβα υπόψη τους άλλους και τις γνώμες τους. Όταν τις διάβασα, τις περισσότερες αρνητικές ή πολύ ρεαλιστικές, είπα, και ο Θεός βοηθός! Για να μην πω, να μείνουν γέρημα!

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Στην χθεσινή τηλεοπτική εκπομπή του Σωτήρη Παρούτη (9/6/26) στο Ωμέγα ήταν προσκαλεσμένοι ο Λάρκος Λάρκου και ο Κώστας Βενιζέλος, γνώστες του κυπριακού, όπως αποδεικνύουν με τα γραπτά τους και την εμφάνισή τους. Τελικό συμπέρασμα της εκπομπής ήταν πως η Κύπρος, από την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εξής και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με τις προσπάθειες της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη, τις συμμαχίες, την προεδρία της ΕΕ και προπάντων το ευρωπαϊκό κεκτημένο ως βάση λύσης του κυπριακού (το οποίο κατ’ ουδένα λόγο δεν πρέπει να απεμπολήσουμε για να μη μας τετραγωνίσουν τον κύκλο) έχει ελπίδες να επιβιώσει όσο το δυνατόν ασφαλέστερη χωρίς τον φόβο να εξολοθρεύσεις τους Έλληνες κατοίκους της καμιά Τουρκία. Μια βάρκα έχουμε, την Ευρώπη. Αυτά εν ολίγοις συμπέρανα.

ό τι θέλετε πείτε

Όσα κι αν λέγονται για τη διακυβέρνηση Αναστασιάδη, δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως τότε είναι που άρχισε να εφαρμόζεται το ΓΕΣΥ, η μεγαλύτερη κατάκτηση του κυπριακού λαού, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που ξέρουμε τι σημαίνει όσο μεγαλώνουμε και μας παίρνουν τα χρόνια κι οι αρρώστιες. Και δεν ξεχνώ πως ένας πολέμιος του ΓΕΣΥ ήταν ο Σιζόπουλος της ΕΔΕΚ και αρκετοί σύντροφοί του, που ήθελαν να ονομάζονται σοσιαλιστές, γι’ αυτό και δικαίως καταβαραθρώθηκαν και μη προς παρεξήγηση. Ο ΔΗΣΥ αναδείχτηκε το πρώτο κόμμα, ίσως να  απαλλάχτηκε από τον Αβέρωφ και την κακή επίδρασή του, η Αννίτα πρόεδρος της Βουλής και δικαίως, απέδειξε την αξία της, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης καλά κρατεί, και καλά πολιτεύεται ιδιαίτερα στις εξωτερικές μας σχέσεις, δεν είναι κακό να λες και καμιά καλή κουβέντα για όσα βλέπεις, μην είσαι γερομούρμουρος, δεν μπορώ όμως να πω τα ίδια για το ΑΛΜΑ, θέλει λέει να είναι αντιπολίτευση, παρέα με το ΑΚΕΛ, ένας διάττοντας αστέρας, μια φούσκα κι αυτή που θα σπάσει. Ό τι θέλετε πείτε.