Αγγλία μήτηρ πάσης κακίας. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγείται όποιος μελετά την ιστορία της Κύπρου. Οι σχέσεις της με την Τουρκία πολύ στενές, δείχνει να αισθάνεται υποχρεωμένη να αποδώσει την Κύπρο στην Τουρκία, δεν ανέχεται τον ελληνισμό στην Κύπρο, που προσπάθησε να εξαλείψει ως ομόγλωσσον των ομοεθνών, προσπάθησε να επέμβει στην εκπαίδευση των νέων, και στον αγώνα της ΕΟΚΑ έδειξε το πιο απάνθρωπο πρόσωπο στα βασανιστήρια αγωνιστών.
Η Τουρκία αφυπνίστηκε από την Αγγλία και έτσι ενδιαφέρθηκε για την Κύπρο, από τη δεκαετία μάλιστα του 50 έθεσε με συνέπεια σε εφαρμογή τα σχέδια του Νιχάτ Ερίμ για ανακατάληψη του νησιού, όταν μάλιστα με το πραξικόπημα που σχεδίασε και εκτέλεσε στην Κύπρο η χούντα των Αθηνών με κινητήρια δύναμη την Αμερική και το ΝΑΤΟ, εισέβαλε στην Κύπρο, σκότωσε, προσφυγοποίησε, συνέλαβε αιχμαλώτους και οδήγησε στη διχοτόμηση με τη δημιουργία ψευδοκράτους και την απαίτηση αναγνώρισης δύο κρατών, σε έναν τόπο που αντιστοιχεί με μια γειτονιά μεγαλουπόλεων του εξωτερικού.
Αγγλία, Τουρκία, Αμερική και οι ευθύνες των Αθηνών. Αν δηλαδή φτάσαμε στο παρά πέντε, ολίγον προ της εκπνοής, υπεύθυνες είναι και οι ελληνικές κυβερνήσεις, στην πολιτική των οποίων επικεντρώνεται το βιβλίο.
Γιώργος Kαμηλάρης, H Κύπρος στο παρά πέντε και οι ευθύνες των Αθηνών.
Ο τίτλος του βιβλίου του Γιώργου Καμηλάρη είναι περιεκτικός σε νόημα και συναισθηματικά φορτισμένος. Η Κύπρος είναι ολόκληρο το νησί, στο οποίο εγκαταστάθηκαν ‘Ελληνες εδώ και 3000 χρόνια, αγωνίστηκαν για ένωση με την Ελλάδα, γιατί οι Έλληνες αποτελούσαν το 82% του νησιού ενώ οι Τούρκοι που κατέλαβαν πρώτη φορά το νησί το 1571 αποτελούσαν το 18% .
Από το 1821, όταν άρχισε ο ελληνικός απελευθερωτικός αγώνας και σταδιακά ανέπνεαν ελεύθεροι οι αδελφοί μας, το επαναστατικό πνεύμα, έστω και λογικά καταπιεσμένο στην Κύπρο λόγω γειτνίασης με την Τουρκία, δεν έπαψε να πνέει στο νησί, αφού οι νέοι της Κύπρου έσπευδαν σε κάθε ένοπλο αγώνα του έθνους, με αποκορύφωμα τους δύο παγκοσμίους πολέμους.
Παρά την προσφορά της Κύπρου στην Ελλάδα το 1915 και τις υποσχέσεις για αυτοδιάθεση ύστερα από τη συμμετοχή τόσων Κυπρίων στο β΄παγκόσμιο, αναγκαία ήταν η ανάληψη ένοπλου αγώνα για απελευθέρωση, με αποτέλεσμα να ανέρχονται οι αγωνιστές στις ψηλότερες κορφές του ηρωισμού και της θυσίας το 1955 -59 με τον αγώνα της ΕΟΚΑ.
Αυτή λοιπόν η Κύπρος, κατά τον τίτλο, βρίσκεται στο παρά πέντε, κινδυνεύει με αφανισμό. Ο συγγραφέας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Ενώ περιμένει κανείς την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό μετά την εισβολή του 74 και τις απειλές του 63 και 67, βλέπει τον κίνδυνο να πλησιάζει, κίνδυνο ολοκληρωτικού αφανισμού του ελληνικού στοιχείου από το νησί, επανάληψη των καταστροφών των μικρασιατών και των ποντίων.
Γι’ αυτό σπουδάζει και μελετά βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, για να βρει την αιτία. που είναι ένα τετρακέφαλο θηρίο, η Αγγλία, ως χώρα απόκτησασα από την θηριώδη Τουρκία το νησί το 1878, η Αμερική, και βέβαια η Ελλάδα, ο αδύνατος τροχός της αμάξης.
Ο Καμηλάρης εξιστορεί, προβληματίζεται, οδηγείται σε συμπεράσματα στηριγμένος πάντα στις εφημερίδες στα βιβλία και στα έγγραφα που αναδιφεί.
Το βιβλίο δεν κατηγορεί τον ελληνικό λαό, γιατί γνωρίζει πολύ καλά πόσο οι αδελφοί συνέλληνες μας συμπαραστάθηκαν και στον αγώνα της ΕΟΚΑ με τις διαδηλώσεις στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, και το 1964 με την ελληνική μεραρχία στην Κύπρο και το 74 με τον αγώνα της ΕΛΔΥΚ και των άλλων Ελλήνων αδελφών εναντίο ν των εισβολέων.
Αν κατηγορεί κάποιον είναι τις ελληνικές κυβερνήσεις, γιατί πιστεύει πως αυτές έπρεπε να συμβάλουν στον αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την Ελλάδα και όχι από αδυναμία και φόβο προς τους συμμάχους και στο ΝΑΤΟ να προσπαθούν ακόμα και να αποκρύψουν τη συμμετοχή Ελλήνων, και τον καιρό της τουρκικής εισβολής.
Το βιβλίο, σε τελευταία ανάλυση, προσπαθεί να αφυπνίσει. Οφείλουμε μια Κύπρο ελεύθερη στα παιδιά και στα εγγόνια μας, με το ελληνικό στοιχείο να ζει και να ανθεί, όπως για τρεις χιλιάδες χρόνια.
Στέλιος Παπαντωνίου.
