Έχουμε οι Κύπριοι
ένα ένστικτο επιβίωσης που μας διασώζει την τελευταία στιγμή, για παράδειγμα ένας
κάποιος Αβέρωφ, τέως υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέγας ο τίτλος και
μεγάλη η φήμη αυτού, επειδή ο άνθρωπος απέτυχε στις εκλογές, όντας πρόεδρος του
κόμματός του, αυτοχρίεται ο αντίπαλος του Προέδρου της Δημοκρατίας, και
καταδέχεται να κάμει δηλώσεις μόνον εναντίον του. Αυτός ξέρει καλύτερα.
Η κυρία
εκπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ σε άρθρο της μας τσουβαλιάζει, μας δένει κόμπο και
μας δηλώνει πως έχουμε άλλες δουλειές τώρα, με την Ευρώπη, με τις βουλευτικές
και δεν μας μένει καιρός για συνομιλίες για το κυπριακό.
Απαντά ο Πρόεδρος
της Δημοκρατίας πως αυτός είναι έτοιμος και στο κάτω κάτω οι χρονοβόρες
αναβολές μόνο στην Τουρκία και στο χαϊβάνι της εδώ συμφέρουν, και οργίστηκε ο
Αβέρωφ, γιατί να απαντήσει ο Πρόεδρος, και δεν είναι πράματα αυτά να τα βάζουμε
με τον ΟΗΕ και την απεσταλμένη του, και άλλα τέτοια φαιδρά.
Καλά του λεν, «άντε,
γιε μου, σπιτάκι σου κι άσε μας…»
