Ευρυδίκη Παπαδοπούλου,
ΑΝΑΘΕΣΗ
Ένα σύγχρονο
έργο, χαραγμένο σε σκληρή πέτρα σε αγχωτικούς ρυθμούς, βγαλμένο από τα βάθη του
υποσυνείδητου, χυμένο σαν μολύβι κοχλαστό, αντηχεί τους ήχους της ίδιας της
πραγματικότητας χωρίς επιχρίσματα, ένας καθρέφτης της ίδιας της κοινωνίας μας
όπως την ζούμε, όπως την διαβάζουμε καθημερινά στις εφημερίδες και στα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης, που βρίσκουν άμεση ανταπόκριση στις παραστάσεις μας της
καθημερινότητας σ’ αυτό τον τόπο.
Ένας υπόγειος προβληματισμός
και ερωτισμός διαπερνά το έργο, κάθε σκέψη και κίνηση των ηρώων, ο αγώνας της
επιβίωσης ή της αρπαγής και καθυπόταξης του άλλου, η κοινωνική ζωή στις αρχές της,
ο αρριβισμός, η αναρρίχηση στις θέσεις και στα αξιώματα, οι εναλλαγές της εξουσίας,
μια κοινωνία συγκρούσεων και θορύβου, ταχύτατων ρυθμών ζωής και αγχώδης, ανταγωνισμός
εξουσιών, η πλουτοκρατία και ο κόσμος της τέχνης, αγώνας σκοτεινών δυνάμεων, φριχτών
αποκαλύψεων, επιβολής, ανελευθερίας και ελευθερίας, δημιουργίας έργων τέχνης
κάτω από αντιφατικές συνθήκες.
Ίσως η Κόλαση του
Δάντη, όπως την φανταζόμαστε, όλων των ειδών τα δαιμόνια να πυρώνουν την κάμινο,
μέσα σε μια στριφογυρίζουσα πραγματικότητα που κινείται ανάμεσα στο σκότος και
στο ημίφως.
Το έργο δεν είναι
γραμμένο για να γίνει εύκολα κατανοητό, γιατί περισσότερο αποτυπώνει θεατρικά
τα ζοφερά συναισθήματα και τον ψυχικό θόρυβο και συγκρούσεις, το άγχος και την
αδυναμία συνεννόησης, τα κρυφά πάθη, γι’ αυτό δεν απλώνει η συγγραφέας πάνω του
τούλι καλλωπιστικό ή λογικό, αφήνοντας τα ένστικτα περισσότερο να εκφραστούν
χωρίς ειρμό αυστηρό, μάλλον με την κοχλάζουσα περιρρέουσα ατμόσφαιρα παρά με
του λόγου και του διαλόγου την αρμονική σύζευξη.
Ο αναγνώστης ή
θεατής αφήνεται να ζήσει, να βιώσει όσα διαβάζει ή ακούει ή βλέπει, όσα δρώμενα
στη σκηνή, με την ανάλογη ατμόσφαιρα και τους ήχους, κι όταν γεμίσει από αυτά
εκ των υστέρων μπορεί να καλέσει την κριτική και λογική του να ξεδιαλύνει και
να αποκαλύψει.
Η ζωή και η τέχνη
έχουν πολλές οδούς και πολλούς τρόπους να εκφραστούν, φτάνει να μην απορρίψουμε κανένα, αλλά να τους
δώσουμε το δικαίωμα να βρουν τον τρόπο και τον δρόμο τους.
Στέλιος
Παπαντωνίου
