θανος παπαδόπουλος τριάντα συν ένα αποτυπώματα ζωής

 

ΘΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΡΙΑΝΤΑ ΣΥΝ ΕΝΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

Μπορεί να τα πει κανείς χρονογραφήματα, μπορεί και διηγήματα, έχουν την τέχνη τους, ωραίες περιγραφές τόπων και χρονικών στιγμών, απολαυστικές ιστορίες της ζωής, από τα παιδικά χρόνια στο χωριό, με χαρακτηριστικό θαυμαστό την ζωντανή πίστη των ανθρώπων, μόνων με τη φύση, χωρίς τις μηχανές και τον σύγχρονο εξοπλισμό, με μόνο όπλο την ανθρωπιά και την κοινωνική αλληλεγγύη, στιγμές στο δημοτικό και ύστερα στο γυμνάσιο, στιγμές από τη στρατιωτική θητεία ανεπανάληπτες, ένας καλός μαθητής που υπερπηδά δυσκολίες φτώχιας και περιβάλλοντος και κατορθώνει να σπουδάσει, στιγμές από την φοιτητική ζωή στο Αθήνησι, κι ύστερα ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία της Κύπρου. Αλησμόνητα ταξίδια και περιπέτειες, που συγκράτησε η μνήμη και εξέφρασε η πλούσια γλώσσα των αποτυπωμάτων της ζωής.

Αν εκπορεύονται διδάγματα βίου, τούτο οφείλεται στις αξίες με τις οποίες είναι προικισμένος ο συγγραφέας: Πίστη, απόλυτη ειλικρίνεια, θάρρος και αυτοπεποίθηση που αποκτάται μέσα από την πάλη με τις αντιξοότητες.

Βιβλίο απολαυστικό, που αξίζει να διαβαστεί.

Γιώργος Καμηλάρης Η Κύπρος στο παρά πέντε

 

Γιώργος Καμηλάρης, Η Κύπρος στο παρά πέντε και οι ευθύνες των Αθηνών

Ύστερα από πολλή μελέτη ο Γιώργος Καμηλάρης φέρνει στο φως τα πορίσματα των ερευνών του σχετικά με τη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στα κυπριακά δρώμενα.

Αρχίζει με τον πόθο των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την Ελλάδα, συνεχίζει με την περίοδο της αγγλοκρατίας και τις προτάσεις για προσφορά της Κύπρου στην Ελλάδα, την εξέγερση των Οκτωβριανών του 1931 και την Παλμεροκρατία, το δημοψήφισμα και τον αγώνα της ΕΟΚΑ, τις Συμφωνίες για την ίδρυση του κράτους της Κύπρου, τα δεκατρία σημεία του συντάγματος και την τουρκική ανταρσία, την έλευση της μεραρχίας και τον εθνικό διχασμό, πραξικόπημα, εισβολή, σχέδιο Ανάν.

Μια ιστορική γραμμή στην οποία οι ελληνικές κυβερνήσεις μυστικά ή φανερά μετείχαν ενεργά στα πράγματα και των οποίων την στάση παραθέτει και αναλύει ο συγγραφέας.

Ο τίτλος «Η Κύπρος στο παρά πέντε»  σημαίνει πολλά και ανησυχητικά, με σύζευξη τις «ευθύνες των Αθηνών», τις οποίες ξεκάθαρα αναφέρει ο Γιώργος Καμηλάρης, χωρίς φόβο και με πάθος για την αλήθεια και τη σωτηρία του τόπου μας.

ΝΙΚΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΕς ΚΑΙ ΑΛΛΕς ΣΤΙΓΜΕΣ

 ΝΙΚΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, Συγκεντρωτικὸς τόμος 

Πολλὲς καὶ ποικίλες οἱ στιγμὲς τοῦ Νίκου Ὀρφανίδη, ποὺ μᾶς ταξιδεύει μὲ τὸ ρυθμικὸ λόγο του στὴν Κυθρέα καὶ στὸ νησί μας, στὴν Ἑλλάδα καὶ στοὺς χρόνους, περασμένους, ἡρωικούς, τῆς ἀνθρωπιᾶς καὶ τῆς ἁγιότητας, τοῦ πολέμου καὶ τῆς εἰρήνης, στιγμὲς μελαγχολίας καὶ πίκρας, ἔχει τὸ δικό του τρόπο νὰ τὰ ἐκφράζει ὁ συγγραφέας, κάθε παράγραφος καὶ μιὰ στιγμὴ ποὺ ξεχειλίζει συναίσθημα καὶ ὑπόγεια κρίση , νὰ μεταβαίνει ἀπὸ τὸ ἐδῶ στὸ ἐκεῖ καὶ στὰ πέραν, στὴν Ἱστορία τῆς Ἑλλάδας καὶ στὰ βιώματα τῆς δικῆς μας, τόσα ποὺ ζήσαμε ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ ὡς τὴ χούντα καὶ τὴν εἰσβολή, ὅλοι παρόντες, ζῶντες καὶ κεκοιμημένοι, μιὰ περιδιάβαση στὸν τόπο καὶ στὸ χρόνο μὲ λέξεις φορτισμένες ὅπως πάντα, ἡ σφραγῖδα του στὸν γραπτὸ λόγο ἀπὸ τὰ πρῶτα του γραπτά, δοκίμιο, ποίηση, πεζογραφία. Συμπυκνωμένα στὸν τόμο διηγήματα, οἱ στιγμές, ὀλόγιομες. 

Στέλιος Παπαντωνίου 

το ξύλο της κόλασης

 

Το ξύλο της κόλασης

Οι αιχμάλωτοι στην Τουρκία δεν ξεχνούν το ξύλο που τους έδωσαν, οι κρατούμενοι στις φυλακές τον καιρό του αγώνα δεν ξεχνούν τα βασανιστήρια, τελευταία δυο θανάτους είχαμε από ξύλο, μιας γυναίκας ξένης κι ενός ξένου φυλακισμένου, πόσο άγριος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος ή ανθρωποειδές!

Ένα σκυλί κατασπάραξε ένα παιδάκι δυο χρόνων, το σκυλί το βρήκαν οι γονείς στο δρόμο, το λυπήθηκαν, όρμησε στο παιδί τους, φριχτός θάνατος! Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ζώο είναι και θα είναι ζώο, δηλωμένο!

Πόσοι ναυαγοί σε φουσκωτά, κι άλλοι τόσοι νεκροί, δεν προλαβαίνουν να μετρούν, μια δυστυχία ανθρώπινη, τραγωδία, ανατροπές! Ξεκινά με την ελπίδα και καταλήγει στον υγρό τάφο.

Και το σύνηθες πλέον, έρχεται στην Κύπρο να βγάλει μεροκάματο, του επιτίθενται, του παίρνουν τα λεφτά, το τηλέφωνο, του καταστρέφουν τη μοτόρα, τον χτυπούν…Αυτός ο κόσμος δεν είναι ο δικός μας.

Λυπάσαι, το φιλοσοφείς, ποιο το χειρότερο, ποιο το τραγικό, η κατάντια του ανθρώπου να επανέρχεται στη ζωική του φύση, η τύχη, η μοίρα, οι ανατροπές στη ζωή, τον απάνθρωπο άνθρωπο σκέφτομαι. Το χείριστο.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΊΑ ΄ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ

Άντε λέω κι εγώ, ας βοηθήσουμε λίγο την εγγονή, κάτι λίγα από Ελύτη ξέρω να της πω, να διαβάσουμε το ποίημα να καταλάβει πρώτα εκείνη, κι ύστερα τις σημειώσεις του σχολείου, τι το ήθελα, άκρες μέσες το ποίημα το καταλάβαμε, μα τις σημειώσεις…Θεέ μου τι γλώσσα! Άκρως καθαρεύουσα δεν την λες αλλά η «καθαρεύουσα της δημοτικής» που λέω κάποτε, οι πιο δύσκολες λέξεις, αυτές ήθελαν από μόνες τους λεξικό, κι άντε να πεις πως αυτό το φυλλάδιο ήταν για να βοηθήσει μαθητές να κατανοήσουν το ποίημα. Επίδειξη γλωσσικής ακρότητας, δυσνόητα και περιπλεγμένα νοήματα, και το παιδί περιμένει να του δώσουν απλά να καταλάβει τα νοήματα του κειμένου.!!! Ποια η βαθμολογία των παιδιών μας στα Ελληνικά;

Όταν είναι να γράψεις για να βοηθήσεις, πρώτα να καταλάβεις εσύ,  να βάλεις σε τάξη τα σημαντικά, και στο τέλος, αν είναι δυνατόν, πες τα λακωνικά. Τρεις ππαλιές!

βακης λοίζίδης

 

ΒΑΚΗΣ ΛΟΪΖΙΔΗΣ, ΣΩΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΠΟΙΗΣΗ, Εκδόσεις Μανδραγόρας

Ποιήματα γραμμένα με σβελτάδα, άλλου κόσμου πολλά, της Σκωτίας, της  Ιταλίας, της Αργεντινής, με τη ζωντάνια της ατμόσφαιρας, με απρόσμενα ερωτηματικά,  εικόνες της καθημερινής ζωής ανατρεπτικά δοσμένες, με πολλή αυτογνωσία κι άλλη τόση αγάπη στον κόσμο μας, φράσεις λακωνικές της αλήθειας, της πείρας, κάποτε σκέπαστρα του πόνου, μ΄ ένα διάλογο φιλικό, αποδοχής της πραγματικότητας. Περασμένος από προβληματισμούς βρίσκει διεξόδους, ισορροπεί. Ποιήματα μικρά, με ουσία, χωρίς φλυαρίες, με σεβασμό στη γλώσσα και με γνώση των ανθρώπων.

Στέλιος Παπαντωνίου

είμαστε δεν είμαστε

 

Είμαστε δεν είμαστε

Ένα εκατομμύριο είμαστε δεν είμαστε, το νησί έμεινε μισό, εξηνταπέντε χρόνων η Δημοκρατία μας, πόσους πολιτικούς να βγάζαμε, πόσους μέτοχους της δημόσιας ζωής, πόσους λογοτέχνες πόσους καλλιτέχνες, όλα θέλουμε να τα έχουμε αλλά τόσοι είμαστε!

Και μετέχουμε της Ευρώπης και θα προεδρεύει η χώρα μας, και συμμαχίες με τους γείτονες και παραγείτονες κι έχουμε στο κεφάλι την τουρκιά καθημερινά και κατανυκτικά!

Εγώ λέω, είμαι ευχαριστημένος που ζούμε εδώ, χωρίς επίδομα πολίτου διαμένοντος εις την χώραν! (κάτι που έπρεπε).

Να μου πεις, πόσον καιρό ακόμα θα είσαι εδώ; Όσον καιρό θα είσαι κι εσύ!