Το μαγκάλι

Στέλιος Παπαντωνίου

ΤΟ ΜΑΓΚΑΛΙ

Ο άι Βασίλης ήταν πάντα με μας τα παιδιά

Υπομονετικός.

Μόνο τη γιαγιά λοξοκοίταζε

Σαν άναβε μαγκάλι

Και στεκόταν από πάνω

Ν’ αναπνέει, να φυσά.

Την είδαμε, τέλος, να φτεροκοπά

Κι είπαμε το στερνό άι Βασίλη βασιλιά

Δεν είχαμε πια κάρβουνα στο σπίτι.

Φωνή εν Ραμά

Στέλιος Παπαντωνίου

ΦΩΝΗ ΕΝ ΡΑΜΑ

Τρικυμισμένες οδύνες

Του Χριστού και της Παναγιάς

Από τη Βηθλεέμ

Με τα πνιγμένα παιδάκια

Του Ηρώδη στο πέλαγο

Με τις βαρκούλες

Αγκαλιασμένα στα ζεστά

Φτερούγια του Αρχαγγέλου.

Δεν ξέρουμε τι κρύβουν

Τα έγκατα της γης

Τα βάθη της θάλασσας.

Μόνο τον ουρανό εμπιστευόμαστε.

Μνήμη

Στέλιος Παπαντωνίου

ΜΝΗΜΗ

Τριγυρνά στις ρωγμές των παραθύρων

Με τον αέρα που κατεβαίνει

Ορμητικός από τον Πενταδάχτυλο.

Δεν σταματά στα καφενεία

Δεν βρίσκει κανένα

Δεν σταματά στην εκκλησιά

Γονατισμένη

Κανένας ζητιάνος στο δρόμο

Να τον φιλέψει ένα κρασί

Τώρα που έρχονται Χριστούγεννα

Κι όλοι θυμούνται.

Γραμμική Β

Στέλιος Παπαντωνίου

ΓΡΑΜΜΙΚΗ Β

Οι Μινωίτες ήξεραν τη Γραμμική Α

Τη δίδαξαν στους Μυκηναίους- ‘Ελληνες

Γράφουσιν ελληνικά τη Γραμμική Β.

1500 χρόνια προ Χριστού

Και 2000 χρόνια μετά Χριστόν

3500 χιλιάδες χρόνια

Ελληνικής γραφής

Θα τα καταργήσετ’ εσείς

Εύκολοι άνθρωποι;

Ρισπέκτε!

Σανταρόζα

Στέλιος Παπαντωνίου

Santore di Santarosa

Φόβητρο τ΄όνομά του

Santore di Santarosa.

Ως Annibale Derossi

Πολεμά στου Μαυροκορδάτου

Απλός στρατιώτης

Στις τάπιες της Τριπολιτσάς

Στ’ Ανάπλι, Λεοντάρι.

Πιο τυχερή η Σφακτηρία

Του προσκομίζει

Νιόσκαφτο τάφο

Σφιχταγκαλιά με τους Έλληνες

Συμμαχητές.

Ο μαχητής της λευτεριάς

Των άμοιρων

Ο φιλελεύθερος ρομαντικός

Εξόριστος από τους δρόμους

Της Λευκωσίας.

Πάμπος Κουζάλης

Πάμπος Κουζάλης, ραπτός λόγος, παράκεντρο

Ράβει, καρικώνει

Πευκοβελόνα και χρυσοκλωστή

Στριφώνει και φοδράρει

Ο ποιητής

                                                                         Πώς γίνεται ποίηση                                                                        Με τη γραμματική ορολογία

Το δελτίο καιρού

Την απομάκρυνση από το ταμείο

Ρωτήστε τον ποιητή

Παίζει κρυφτούλι με τις  θύμησες

Από τη μι’ άκρη της ζωής στην άλλη

Τον πληγωμένο του μανδύα έφηβος

Ο ποιητής

Πάμπος Κουζάλης

Ροδαφνούσα

Αλοί σ' όποιον δε μύρισε
θανατερά τριαντάφυλλα
να καρτερούν τη Ροδαφνούσα.

Σφιχτή γροθιά την άρνηση
τειχιά στις χαραμάδες.