ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ
Πότε τα κρατούσες
από το χεράκι να μάθουν να περπατούν, πότε διάβαζες μαζί τους και αγωνιούσες
για τις εξετάσεις και τα αποτελέσματα, πότε γίναν πτυχιούχοι, και τώρα -λέει-
πρώτη μέρα στη δουλειά, θυμάσαι τις δικές σου αναβάσεις, ευχές, και ο Θεός
βοηθός, όλα να παν καλά, για το καλό τους και για το καλό του τόπου. Ένα δρόμος
ανοίγει, το μέλλον αόρατον αλλά χέρια και νους και θέληση και πίστη γι’ αυτά ασκήθηκαν τόσα χρόνια, για να
δαμάζουν το χάος. Κατά δύναμιν.
