Ξύπνα ξυπνάτε

 

Ξύπνα, ξυπνάτε

Απαιτήσεις από  1950, τον καιρό της τουρκοκρατίας θέλουν να επαναλάβουν, να γίνεται πάντα το δικό τους, έστω κι αν ήταν το 18% του πληθυσμού, μια μειονότητα που κατόρθωσε να ονομαστεί κοινότητα και να αναβαθμιστεί σε λαό, για να μπορεί να δημιουργήσει και κράτος, ευτυχώς μόνο η Τουρκία το αναγνωρίζει, αυτή διοικεί, αυτή κατευθύνει, και οι πτωχοί το πνεύματι πιστεύουν πως νίκησε ο Ερχιουρμαν και πως αποφασίζει και εκτελεί τις αποφάσεις του, αλοί τρισαλοί ω Αλή!

Απαιτήσεις και προϋποθέσεις πριν παρακαθήσει σε συνομιλίες, δεμένες στο ψιλό μαντήλι μας, να σέρνουμε το χορό της φαντασίας μας, πως θα τα βρούμε! Απαιτήσεις για ανοίγματα οδοφραγμάτων, και δεν του δίνουμε την απάντηση:
 «άνοιξέ τα όλα, όπως τότε ο Ντενκτάς, αφού από σας εξαρτάται, αλλά εσείς είστε ο τουρκικός στρατός που σας διοικεί. Να λύσουμε το κυπριακό, δκυό ππαλιές, ο καθένας στο σπίτι του, ανοιχτά όλα, χωρίς στρατεύματα, χωρίς εποίκους χωρίς όλα τα εκτρώματα που γεννήσατε σ’ αυτή την ευλογημένη γη, που την μετατρέψατε σε κόλαση για την πλειονότητα των κατοίκων, για το 80% του πληθυσμού. Είναι κανείς εκεί σε θέση να επαναφέρει την προ του 74 κατάσταση, που ήταν και δήθεν ο σκοπός της εισβολής;»

  Ξύπνα, θα μου πουν. Κι ανταπαντώ, ξυπνάτε!

 

εμείς, οι ευρωπαίοι

 

Εμείς, Οι ευρωπαίοι

Εν τέλει πώς να αρχίσω; Όπως το νεογέννητο με το κλάμα, «σε τι κόσμο με φέρατε», αλλά στην ηλικία μου το ερώτημα αντιστρέφεται, «ποιο κόσμο παραδίνουμε στους νεότερους», πρώτα λέει είναι η επιβίωση, αλλά αν σε αφήσουν να ζήσεις, πράγμα που δεν εξαρτάται από σένα, αφού μπορεί η Τουρκιά να σε αφανίσει όπως τόσους άλλους το 1974, ο Τραμπ μπορεί να διατάξει κατάληψή σου, μια πυρκαγιά μπορεί να σε εξαφανίσει πριν προλάβεις να πονέσεις, όπως το βανάκι που διαλύθηκε στον αγέρα με τη σύγκρουση στην Ρουμανία, και οι γονείς θρηνούν, όπως τα παιδιά με τις άμοιρες του εργοστασίου, κι έτσι πρώτο προβάλλει το καθήκον για άμυνα, από εσωτερικούς και εξωτερικούς δυνατούς, άμυαλους, κακούς.

Η επιβίωση έρχεται δεύτερη με τον καθαρό αέρα, πόση σκόνη αναπνέουμε καθημερινά, με τον καθαρό αέρα των δασών, πόσα κάηκαν τελευταία, με το νερό που κινδυνεύει να μας αποχαιρετήσει ή καλύτερα εμείς κινδυνεύουμε, τι πίνουμε και τι τρώμε, άσχετα αν όλη μέρα στην τηλεόραση μαγειρεύουν, φάτε μάτια ψάρια, εκεί καταντήσαμε, η τηλεόραση μαγειρεύει!

Όλα χρειάζονται την οικονομία τους, τον πρωτογενή δευτερογενή τριτογενή τομέα παραγωγής, γεωργία κτηνοτροφία αλιεία αλλά και βιομηχανία και τουρισμό και υπηρεσίες, δόξα τω Θεώ πολλές, από τραπεζών άχρι τηλεπικοινωνιών, άλλα θεάματα και ακούσματα, άλλα θαύματα του εικοστού πρώτου!

Και προεδρεύουμε της Ευρώπης, άρα σέρνουμε το χορό, ανοίγουμε ορίζοντες ή τους βρίσκουμε ανοικτούς και προσπαθούμε να μην τους κλείσουμε, αν κρατηθούμε στη σειρά των ημιελευθέρων, γιατί η μισή ελευθερία που μας λείπει φαίνεται να μας τραβά και για τον όλεθρο, εκτός αν αποτάξουμε, και φτύσουμε, «απεταξάμην, εμφύσησον και έμπτυσον», εδώ καταντήσαμε, να συζητούμε μόνο τις απαιτήσεις Ερχιουρμάν! Ένα παπαγαλάκι, που δεν κλείνει το στόμα, αφού τώρα δοκιμάζει να μιλήσει, με ξένη φωνή!

Έστω όμως: «και με τα τόσα βάσανα πάλι η ζωή γλυκιά  ’ ναι», επιβιώσαμε, ζήσαμε και το λεχθέν οικονομικό θαύμα προ αιώνων, μιλήσαμε για Δημοκρατία και όσο πιο κρυφά για Ελευθερία, απαγορευμένη λέξη, και μη βάλετε τις φωνές, κανείς δεν σας είπε να ελευθερώσετε τον Πενταδάκτυλο, το τραγούδι  λέει, «ανασήκωσε τις πλάτες», υπομονή!

Αλλά όλα αυτά να τα πει ο Πρόεδρος στην κυρία εκπρόσωπο του ΟΗΕ, να τα πει στην Ευρώπη, πτωχοί βιοπαλαιστές είμαστε, κυρία μου, κυρία Ευρώπη που σου προεδρεύουμε!

Και τι θα μείνει από τη ζωή μας; Ένα έργο, αν άφησες, να μείνει, αν αξίζει, να μείνει, μια πράξη που καταγράφτηκε, μια θυσία, ένα μεγάλο όχι στη βαρβαρότητα, κι εδώ χρειάζονται πολλά καθημερινά, όχι ένα, αλλά πολλά!

 Όχι στη βαρβαρότητα.

πειρασμοί

 

Ο Χριστός στην  έρημο με τους τρεις πειρασμούς του, κι ο Θωμάς Μπέκετ, να ν καλά ο Τόμας Έλιοτ, με το Φονικό στην Εκκλησιά κι ο μεταφραστής Σεφέρης, ο τέταρτος εκείνος ο μεγαλύτερος πειρασμός, μήπως θέλει να γίνει άγιος για να περηφανεύεται πως κάποιος είναι, για τον προσωπικό του λογαριασμό στο φέιζπουκ, να του λεν μπράβο, να του δίνουν λάικ, πρέπει πριν δεχτεί το τελευταίο κτύπημα, πριν εισέλθει στο σκότος του θανάτου, να ξεκαθαρίσει την πρόθεση, καρδίαν καθαράν, πνεύμα ευθές, και ρύσαι ημάς από του πονηρού, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, ο Κασσιανός με τους λογισμούς του και ο Ευάγριος, μη φοβάσαι, ο νους δουλεύει και του φεύγουν εικόνες, αν έχεις λογισμούς είναι γιατί ο νους σου δουλεύει, ένα μηχάνημα που εργάζεται εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, δώσε του κάτι να ασχολείται, μην τον αφήνεις χωρίς φαγητό, εσένα θα φάει στο τέλος, δώσε στο νου κάτι να σκέφτεται για το καλό σου και το καλό του κόσμου, νέος χρόνος που μπαίνει.