Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Απόφοιτοι του Παγκυπρίου διακριθέντες

Νίκου Παναγιώτου, Απόφοιτοι του Παγκυπρίου Γυμνασίου 1917-1972 διακριθέντες κατά τη φοίτησή τους στο Σχολείο, Λευκωσία 2013

Μεγάλο χρέος νιώθει ο Νίκος Παναγιώτου προς την τροφό Σχολή, το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Σ’ ένα βιβλίο 350 σελίδων κατέγραψε όσους μαθητές και μαθήτριες τιμήθηκαν με διάφορα βραβεία κατά τη φοίτησή τους στο Σχολείο, με πολλή υπομονή και τεράστιο μόχθο –έργο επίπονο και χρονοβόρο, όπως το χαρακτηρίζει. Συνέλεξε πληροφορίες για τον καθένα, είτε από τους ίδιους προσωπικά είτε – διασκορπισμένους σ’ όλο τον κόσμο- από δικούς τους, φίλους, συμμαθητές, συγγενείς και μας έδωσε ένα βιβλίο χρήσιμο για όσους ενδιαφέρονται ποιος είναι ποιος. Πλην των πληροφοριών από πρόσωπα, κατέφυγε σε βιβλία και περιοδικά και προέβη σε μια επιστημονική πράγματι έρευνα.

Γράφει ο ίδιος : «Θέλοντας να συμβάλω κι εγώ με κάπως πιο μακρόπνοο έργο στους εορτασμούς για τα 200 χρόνια από την ίδρυση της Ελληνικής Σχολής, προδρόμου του Παγκυπρίου Γυμνασίου, του οποίου υπήρξα απόφοιτος και καθηγητής, επιχείρησα την παρούσα συμβολή, που αποσκοπεί στον εντοπισμό και την ανάδειξη των αποφοίτων του σχολείου των ετών 1917-1972, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο λαμπρό τούτο εκπαιδευτήριο έτυχαν κάποιας διάκρισης στα κατά καιρούς απονεμόμενα από το σχολείο βραβεία.»

Το βιβλίο δεν αποτελεί μόνο ταμείο πλείστων και ποικίλων πληροφοριών για λαμπρούς αποφοίτους του Παγκυπρίου αλλά και βάση για έρευνες κοινωνιολογικές και παιδαγωγικές.

«Το βιβλίο δεν περιορίζεται στην καταγραφή των διακρίσεων του καθενός, αλλά προχωρεί και στη παράθεση σύντομου βιογραφικού των διακριθέντων, μέσα από το οποίο σκιαγραφείται η όλη διαδρομή του καθενός στον επαγγελματικό και κοινωνικό τομέα.»

Το βιβλίο, χωρισμένο σε πέντε βασικά μέρη, περιλαμβάνει τα βραβεία κατά χρονολογική σειρά, στοιχεία για τα βραβεία, διακριθέντες μαθητές, αλφαβητικό κατάλογο με βιογραφικά στοιχεία των διακριθέντων και τέλος άλλους διακριθέντες σε διαγωνισμούς.

Πλούσιο σε περιεχόμενο το βιβλίο κεντρίζει τη μνήμη των χιλιάδων μαθητών του Παγκυπρίου και μπορεί να αποτελέσει πηγή μελέτης της κυπριακής εκπαίδευσης και ζωής.

Στέλιος Παπαντωνίου