Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Λιμνίτης και κυπριακό


ΛΙΜΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ο χρόνος που διατίθεται για το άνοιγμα των οδοφραγμάτων Λιμνίτη φαίνεται να είναι  πολύ περισσότερος από ό, τι διατίθεται για το ίδιο το κυπριακό πρόβλημα ως διένεξη μεταξύ δύο κοινοτήτων (και όχι δύο λαών, όπως θέλει να παρουσιάζει το θέμα η μειοψηφία που έγινε κοινότητα και ύστερα διοίκηση και ύστερα ψευδοκράτος και ύστερα λαός) ως ενδοκυπριακή υπόθεση ( και όχι ως θέμα τουρκικής εισβολής και κατοχής). Οι λεπτομέρειες για το Λιμνίτη είναι πολλές και μελετώνται εις βάθος, πλάτος, ύψος. Ενώ για το κυπριακό ο Ταλάτ (δεν μπορώ εγώ τουλάχιστο να τον ονομάζω κύριο, αφού δεν είναι κύριος του εαυτού του και του διοικουμένου από τα τουρκικά στρατεύματα και την τουρκική κυβέρνηση υπόδουλου τμήματος του νησιού μας) λέει πως θα τελειώσει τις συνομιλίες ως το τέλος του χρόνου, γιατί βιάζεται να βρει ελεύθερο το δρόμο η Τουρκία στις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις.
Για το Λιμνίτη καλό είναι να μη μιλούμε όπως και για τις προσπάθειες για λύση του κυπριακού, γιατί κακό κάνουμε και όχι καλό, όπως λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Έστω ότι δε μιλούμε αλλά οι άλλοι πράττουν και προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες που αποβλέπουν στη διάλυση της κυπριακής δημοκρατίας και στην απόδειξη διεθνώς πως πρόκειται περί μιας κάποιας ελληνοκυπριακής διοίκησης η οποία προκαλεί με τις έρευνές της στη θαλάσσια περιοχή της και αποτελεί κίνδυνο για την ειρήνη. Η ελληνοκυπριακή διοίκηση, όπως θέλουν να την αποκαλούν, έγινε τέτοια δύναμη που προκαλεί το παγκόσμιο και την ειρήνη στην περιοχή; Κίνα είναι ή Ινδία ή Ιράν;
Σχέδια για κατάληψη και έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου από τη δεκαετία του 1950. Καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και αλλοίωση της φυσιογνωμίας της με τις εκατοντάδες μιναρέδες που ανεγείρουν, πλην των εκκλησιών μας που μετέτρεψαν σε τζαμιά. Αλλαγή των τοπωνυμίων των κατεχομένων αλλά και των μη κατεχομένων περιοχών, χωριών και πόλεών μας. Αλλαγή της  δημογραφικής αναλογίας και εισαγωγή χιλιάδων εποίκων, χιλιάδες από τους οποίους δέχτηκε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας πριν αρχίσουν οι συνομιλίες. Χιλιάδες πρόσφυγες. Εκατοντάδες αγνοούμενοι αποδεικνύεται πως είχαν κακοποιηθεί απάνθρωπα και εν ζωή και μετά θάνατον, μεταφερόμενοι εδώ και εκεί, μέχρι που τάφηκαν κάτω από δρόμους και στρατόπεδα και τεράστια οικήματα για να μην ανευρεθούν ούτε τα λείψανά των. Συνεχείς παραβιάσεις του εναερίου, του θαλάσσιου, του κατά ξηράν χώρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και άλλες τέτοιες παρανομίες και αγριότητες, ων ουκ έστιν αριθμός. Αυτοί πράττουν, εμείς δε μιλούμε, για να μη χαλάσουμε το μομέντουμ.
Στο μεταξύ, πειθόμενοι στα ρήματα του στόχου της σχολικής χρονιάς μαθητές της Τεχνικής συντραγούδησαν και συγχόρευσαν μετά των τουρκοκυπρίων συμμαθητών τους. Στα κατεχόμενα ξημεροβραδιάζονται στα καζίνα, τρωγοπίνουν στα εστιατόρια, διαμένουν στα κατεχόμενα ελληνοκυπριακά ξενοδοχεία, ταξιδεύουν μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου.
Και οι ξένοι που μας έρχονται ή είναι εδώ ως εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκαλούν με τις δηλώσεις τους και αποδεικνύονται φερέφωνα της Τουρκίας της οποίας τα σχέδια καθημερινά επιβεβαιώνουν το στόχο, η Κύπρος να μετατραπεί σε τουρκική στο εγγύς μέλλον.
Η Ελλάδα σιωπά, οι Έλληνες όπου γης μένουν ανεκμετάλλευτοι. Τι να λέμε; Ποιος θα μας σώσει; Μόνο ο Θεός; Συν Αθηνά και χείρα κίνει, έλεγαν οι αρχαίοι.